( اخوان ثالث ) 

تا بی خبر بمیرد در درد خود پرستی

عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید

نا خوانده نقش مقصود در کارگاه هستی

دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم

با کافران چه کارت گر بت نمی پرستی ؟

سلطان من خدا را زلفت شکست ما را

تا کی کند سیاهی چندین دراز دستی

در گوشه ی سلامت مستور چون توان بود

تا نرگس تو گوید با ما رموز هستی

 آن روز دیده بودم این فتنه ها که بر خاست

کز سرکشی زمانی با ما نمی نشستی

عشقت بدست طوفان خواهد سپرد ما را

چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی

( حـافـظ )

وبلاگم ۱ ساله شد  . . . .  هورا . . .

امروز یعنی ۹/۵/۸۷ ، که اولین سالگرد راه اندازیه وبلاگ با مبعث رسول گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) مصادف شده رو به شما عزیزان تبریک می گم و امیدوارم پیروز و سربلند باشید .

سوختم خاکسترم آتش گرفت

چشم وا کردم ، سکوتم آب شد

چشم بستم ،  بسترم آتش گرفت

در زدم ، کس این قفس را وا نکرد

پر زدم ، بال و پرم آتش گرفت

از سرم خواب زمستانی پرید

آب در چشم ترم آتش گرفت

حرفی از نام تو آمد بر زبان

دستهایم ، دفترم آتش گرفت

 (قیصر امین پور )

پنجره ها تار عنکبوت گرفتند

عـقـده فریاد بود و بغض گلو گیر

بهت فصیح مرا سکوت گرفتند

نعره زدم : عاشقان گرسنه مرگند

درد مرا قوت لایموت گرفتند

چون پر پروانه تا که دست گشودم

دست مرا لحظه ی  قـنوت گرفتند

خط خطا بر سرود صبح کشیدند

روشنی صفحه را خطوط گرفتند

 ( قیصر امین پور )

هـفـت آسمان به دوش تو آوار می شود

خواب زنانه ای ست ، به تعبیر گل مکوش

گل در زمین تشنه ما ، خار می شود

برخیز تا به چشم ببینی ، چه دردناک

آیینه پیش روی تو دیوار می شود

دیگر به انتظار کدامین رسالتی

وقتی عصای معجزه ها مار می شود ؟

باز این که بود گفت : ( انا الحق ) که هر درخت

در پاسخ انا الحق وی دار می شود

وحشت نشسته باز به هر برگ این کتاب

تاریخ را ببین که چه تکرار می شود

 ( محمد علی بهمنی )

درس امان ، ز قصه سنگ و سبو گرفـت

آن دست های خشم که همزاد کینه بود

خنجر شکست و خط امان از عـدو گرفت

آن سیل رهگشا که سکوت و سکون نداشت

گندابه را پناه پذیرفت و بو گرفت

سر در سکوت بتکده های طلا نهد

پی از طلب کشید و دل از جستجو گرفت

آن زهد گربه وار ، نگه کن که در نماز

ار آبروی ریخته خود وضو گرفت

سنگ هراس ، روشنی آب را شکست

 شب در رسید و روزن هر آرزو گرفـت

 (سیاوش مطهری )

تا نگاه مـی کنی :

وقـت رفـتن است

باز هم حکایت همیشگی !

پیش از اینکه با خبـر شوی

لحظه ی عزیمت تو ناگریز می شود

آی ...

ای دریـغ و حسرت همیشگی !

نـاگـهـــان

چـقــدر زود

دیــر مـی شـود !

( قیصر امین پور )

نميشود.  اين خصلت در ميان هيچ يك از مخلوقات نيست جز آدميان....

آگـاه ز هـر بگـو مگـوی هـم

هـر روز سلام و پرسش و خنده

هــر روز قـــرار روز آیــنــده

عمـر ، آینـه بـهـشت اما ... آ ه

بیش از شب و روز تیـر و دی کـوتـاه

اکـنـون دل مـن شکـسته و خـسته ست

زیـرا یکــی از دریـچــه هـا بـسـتـسـت

نه مهـر فـسون ، نـه مـاه جـادو کــرد

نـفـرین به سفـر که هرچه کرد او کرد .

روز مادر رو به مادر خوب و مهربان خودم و تمام مادرهای دنیا ( مخصوصاً مادرای مهربان ایرانی ) تبریک میگم و امیدوارم همیشه زنده باشند و سایه شون بالای سر ما بچه ها باشه.

و تا درودی دیگر ، بدرود !

آیـیـنـه نـگـــاهـــت پـیـونـــد صـبــح و ســاحــل       لبخند گــاه گـاهــت صـــبــــح سـتـاره بـاران

بــــازا کــــه در هــوایــت خـامــوشـی جـنـونــم       فریاد ها بـر انگیخت از سـنـــگ کــوهساران

ای جـویبار جــاری ! زیـن سـایــه بــرگ مـگـریـز       کاین گــونه فرصت از کف دادند بـی شماران

گفتی : « به روزگاران مهری نشسته » گفتم :      « بیـرون نمی توان کرد حــتی بـه روزگاران »

بیگانگـی ز حـــد رفــت ، ای آشــنــا مــپـرهـیـز       زین عاشـق پشیمان ، سر خیل شرمساران

پـیـش از من و تو بـسیار بـودند و نـقـش بستند       دیـــوار زنــدگــــی را زیــن گـونــه یـادگـــاران

ویــن نــغـمـه مـحبــت بـعـد از مـن و تـو مـانـد         تـا در زمـــانــه بـاقـیـست آواز بـــاد و بـــاران

همه تن چشم شدم ، خیره بدنبال تو گشتم ،

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم ،

شدم آن عاشق دیوانه که بودم .

در نهانخانه جانم ، گل یاد تو ، درخشید

باغ صد خاطره خندید ،

عطر صد خاطره پیچید .

یادم آمد که : شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم .

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

من همه ، محو تماشای نگاهت .

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا ، گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید تو به من گفتی :

« از این عشق حذر کن !

لحظه ای چند بر این آب نظر کن ،

آب ، آیینه عشق گذران است ،

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است ،

باش فردا ، که دلت با دگران است !

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن! »

با تو گفتم : « حذر از عشق ؟! – ندانم

سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم ،

نتوانم !

روز اول ، که دل من به تمنای تو پرزد

چون کبوتر ، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم ...»

باز گفتم که : « تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم ! »

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ، ناله تلخی زد و بگریخت ...

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که : دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم .

نگسستم ، نرمیدم .

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شب های دگر هم ،

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم ...

بی تو ، اما ، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !

از تنفر متنفرباش و به مهربانی مهر بورز ، با آشتی آشتی کن و از جدایی جداباش . ( زرتشت )

امروز تولد یکی از با صفا ترین دوستای زندگیمه!

رضا جون از همینجا این روز رو بهت تبریک می گم و امیدوارم صد سال زنده و پیروز و سربلند و . . . .  باشی !

روز ملی خلیج فارس بر همه ایرانیان مبارک باد !