به هر اندازه دل مهر تو دارد                 همان اندازه باشد قیمت دل

من از تنهائي و برگ ريزان پائيز من از سردي سرماي زمستان
من از تنهائي و دنياي بي تو مي ترسم

خداوندا..

من از دوستان بي مقدار من از همرهان بي احساس
من از نارفيقيهاي اين دنيا مي ترسم

خداوندا..

من از احساس بيهوده بودن ؛  من از چون حباب آب بودن
من از ماندن چون مرداب مي ترسم

خداوندا...

من از مرگ محبت من از اعدام احساس به دست دوستان دور يا نزديک مي ترسم

خداوندا..

 من از ماندن مي ترسم خداوندا من از رفتن مي ترسم...

خداوندا...

 من از خود نيز مي ترسم ...

خداوندا... پناهم ده

خدايا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان ، اضطرابهای بزرگ، غمهای ارجمند و حيرتهای عظيم را به روحم عطا کن . لذت ها را به بندگان حقيرت بخش و دردهای عزيز را بر جانم ريز . خدايا به من توفيق تلاش در شکست ، صبر در نااميدی ، رفتن بی هموار، جهاد بی سلاح ، کار بی پاداش ، فداکاری در سکوت ، دين بی دنيا، مذهب بی عـوام، عـظمت بی نام، خدمت بی منان، ايمان بی ريا، تنهایی در انبوه جمعيت و دولت   . داشتن بی آنکه دوستم بدارند ،  عطا کن !

                                                                                            دکـــتــــــــر عـلـی شــريعــتی

اگر خود را براي آينده آماده نسازيد، بزودي متوجه خواهيد شد كه متعلق به گذشته هستيد

آنچه شما درباره خود فكرمي كنيد، بسيار مهمتر از انديشه هايي است كه ديگران درباره شما دارند .

بجاي آنكه به تاريكي لعنت فرستيد، يك شمع روشن كنيد.

 هر کسی يه روزی مياد و يه روزی ميره . يکی با دلش ميره يکی با پاهاش . ولی مواظب باش کسي با پاهای خودش از دلت نره .

خنده بر لب مي زنم تا کس نداند راز من                       ورنه اين دنيا که ما ديديم خنديدن نداشت

افراد موفق كارهاي متفاوت انجام نمي دهند ، بلكه كارها را بگونه اي متفاوت انجام مي دهند .

انسان همان مي شود كه اغلب به آن فكر مي كند .

رفته بودم سر حوض   ،   تا ببینم شاید

عکس تنهایی خــود را در آب

آب در حــوض نـبــود

ماهیان می گفتند :

هیچ تقصیر درختان نیست

ظهر دم کرده تابستان بود

پسر روشن آب لب پاشویه نشست

وعقاب خورشید ،  آمد او را به هـــوا بـرد کـه بـرد

به درک راه نبردیم به اکسیژن  آب

روزنی بود به اقرار بــهــشــت

تو اگر در تپش باد خـــدا را دیـدی

همت کن و بگو : ماهی ها

حوضشان بــی آب اسـت

باد می رفت به سروقت چــنـــار

من به سر وقت خدا می رفتم .                ( سهراب سپهری )

آنچه جذاب است سهولت نيست، دشواري هم نيست، بلكه دشواري رسيدن به سهولت است .

فرشته ها وجود دارند اما چون بعضي وقتها بال ندارن ما بهشون ميگيم دوست .

از ميان کسانيکه براي دعاي باران به تپه ها مي روند تنها آنان که با خود چتري به همراه مي برند به کار خود ايمان دارند.  (آنتوان چخوف)

 من امشب سکوت دلم را شکستم                                  سکوت شبستان غم را شکستم

در سفر عاشقی هرکه سبک بار تر

قافله عشق را  قافله سالارتر

گر به تولای دوست  ،  جان بفشانی نکوست

هدیه به جانان رواست

هر چه سزاوار تر

هر که به طوفان عشق سینه به دریا زند

گوهر اسرار را هست خریدار تر

بر درِ دل حلقه زن ،  پاسخ جانان شنو

رمز ولا را نگو  ،  جز به نگهدار تر

راه شهیدان عشق ،  از همه راهی جداست

راهی این خطه راست  ،   دیده ی  بیدار تر

در سفر عاشقی ترک سر و جان کند

نیست در عالم زهجران تلخ تر                            ،                     هر چه خواهی کن ولیکن آن مکن 

دوستی بامردم دانازرین کاسه است                      ،    بشکند یا نشکندبازهم توانی ساختن                

خـدایـا چـگـونه زیـسـتـن را خــود بــه مـــن بـیــامــوز ، چـگـونه مــردن را خـــود خـــواهــم آمــوخت.

(دکتر شریعتی )

عــــشـــق ....

در دریـــا غــرق شــدن و دوســت داشـتـن در دریـا شـنـا کـردن اسـت .

(دکـتـر شـریـعـتـی)