( آنتوان برت )

هرگز در میان موجودات مخلوقی که برای کبوتر شدن آفریده شده...کرکس نمی شود...

این خصلت در میان هیچ یک از مخلوقات نیست...جز آدمیان

اگر روزی شان و مقامت پایین آمد ، نا امید مشو ... زیرا آفتاب هر روز هنگام غروب پایین می رود تا بامداد روز دیگر بالا بیاید ...   

ما چـون دو دریـچـه روبروی هـم

آگـاه ز هـر بگـو مگـوی هـم

هـر روز سلام و پرسش و خنده

هــر روز قـــرار روز آیــنــده

عمـر ، آینـه بـهـشت اما ... آ ه

بیش از شب و روز تیـر و دی کـوتـاه

اکـنـون دل مـن شکـسته و خـسته ست

زیـرا یکــی از دریـچــه هـا بـسـتـسـت

نه مهـر فـسون ، نـه مـاه جـادو کــرد

نـفـرین به سفـر که هرچه کرد او کرد .

روز مادر رو به مادر خوب و مهربان خودم و تمام مادرهای دنیا ( مخصوصاً مادرای مهربان ایرانی ) تبریک میگم و امیدوارم همیشه زنده باشند و سایه شون بالای سر ما بچه ها باشه.

و تا درودی دیگر ، بدرود !

ای مـهـربان تر از بـرگ در بــــوسـه های بــاران    

                              بیـداری ستـاره ، در چــــشــــم جـــویـبـاران

آیـیـنـه نـگـــاهـــت پـیـونـــد صـبــح و ســاحــل      

                               لبخند گــاه گـاهــت صـــبــــح سـتـاره بـاران

بــــازا کــــه در هــوایــت خـامــوشـی جـنـونــم      

                              فریاد ها بـر انگیخت از سـنـــگ کــوهساران

ای جـویبار جــاری ! زیـن سـایــه بــرگ مـگـریـز      

                              کاین گــونه فرصت از کف دادند بـی شماران

گفتی : « به روزگاران مهری نشسته » گفتم :     

                               « بیـرون نمی توان کرد حــتی بـه روزگاران »

بیگانگـی ز حـــد رفــت ، ای آشــنــا مــپـرهـیـز     

                             زین عاشـق پشیمان ، سر خیل شرمساران

پـیـش از من و تو بـسیار بـودند و نـقـش بستند     

                                دیـــوار زنــدگــــی را زیــن گـونــه یـادگـــاران

ویــن نــغـمـه مـحبــت بـعـد از مـن و تـو مـانـد       

                                 تـا در زمـــانــه بـاقـیـست آواز بـــاد و بـــاران