این شعر معروف رو به طور کامل در ادامه مطلب نوشتم و با نام شاعر آن ( سوال این هفته ی مسابقه ی پرنیان هفت رنگ)
همه هست آرزويم که ببينم از تو رويى
چه زيان تو را که من هم برسم به آرزويى؟!
.
.
برای مشاهده کامل شعر به ادامه مطلب بروید !
با تشکر !
دنباله ي دنيام ...
با سلام
این هم یک شعر عاشقانه بسیار زیبا از هنرمند خوب شهرمان آقای اکبر خدادادی که امیدوارم لذت ببرید .
زیبای من باید بتابی بر زمین ها
تا کشته ی چشم تو باشم بیش از این ها
در یک غروب پرتغالی زد خداوند
از قرمز لب های تو روی پسین ها
در حسرت یک بوسه از آن گونه ماندند
زنبورها ،پروانه ها و گل نشین ها
کی گفته در این آسمان مهتاب تنهاست
دنیا فراوان دارد از این نازنین ها
لبریز آزادی سراسر گیج شعرم
باید برقصی در غزل ها ،آفرین ،ها!
حالا بغل وا کن به آتش دعوتم کن
ابیات من امشب پرند از نقطه چین ها
من زیره بر کرمان لب های تو بردم
خوشبو ترند از طعم تند دارچین ها
طعم لبان پسته ات را می شناسد
کی غیر ما ؟ جز ما همین ما پسته چین ها ؟
آخر تنفس می کنم آن چادرت را
ای نسل بر جا مانده از چادر نشین ها
صلاح از ما چه می جویی که مستان را صلا گفتیم
بدور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم
در میخانه ام بگشا که هیچ از خانقه نگشود
گرت باور بود ور نه سخن این بود و ما گفتیم
من از چشم تو ای ساقی خراب افتاده ام لیکن
بلایی کز حبیب آید هزارش مرحبا گفتیم
اگر بر من نبخشایی پشیمانی خوری آخر
بخاطر دار این معنی که در خدمت کجا گفتیم
قدت گفتم که شمشاد ست بس خجلت به بار آورد
که این نسبت چرا کردیم و این بهتان چرا گفتیم
جگر چون نافه ای خون گشت کم زینم نمی باید
جزای آنکه با زلفت سخن از چین خطا گفتیم
تو آتش گشته ای حافظ ولی با یار در نگرفت
ز بد عهدیّ گل گویی حکایت با صبا گفتیم
