آویختند چون تاک، از داربست مارا

آیینه وار بودیم همراز سینه صافان

                         آن آهنین دل آمد، درهم شکست مارا

دلبسته ی شرار آن آتشین نگاهیم

                     بگذار تا بنامند: آتش پرست، مارا

دزدانه تا کی و چند؟ این پرده را برانداز

                     بگذار تا ببینند، ساغر به دست مارا

بی حد زدند مارا، از حد گذشته بودیم

                     شادیم از آنکه دیدند، هشیار و مست مارا