با سلام !
من در اون حد نیستم که بخوام در باره ی شعرای خیام حرف بزنم ، ولی واقعاْ شاعر معتقد به عقیده ای بوده یعنی حرف خودشو به راحتی می زده حالا می خواد کسی خوشش بیاد می خواد بدش بیاد چون میگه :
مي خور كه بزير گِل بسي خواهي خفت،
بي مونس و بي رفيق و بي همدم و جفت؛
زنهار به كس مگو تو اين راز نهفت
:هر لاله كه پژمرد ، نخواهد بشكفت
.
یعنی :
این دنیا رو به هر نحو که می خوای با خوشی سپری کن که در آخر روزی باید بمیری و در زیر خاک بری و در آنجا دیگر رفیق و یار و یاوری نداری و بعد از مرگ هم هیچ خبری نیست چون هیچ گلی که پژمرده میشه هیچوقت دوباره به غنچه تبدیل نشده و دوباره زنده نمی شه !
در چهارشنبه 30 بهمن1387 دست نويس محمدرضا صرافی مقدم
|
