خورشید به حسن یار من نیست

             مه را نمک نگار من نیست

محروم بُوَد همیشه عاشق

            این است که در کنار من نیست

نومیدی عاشقان قدیم است

             مخصوص به روزگار من نیست

خاصیّت عشق، خاکساری است

             زآن پیش تو اعتبار من نیست

منعم چه کنی ز عشق؟ ناصح!

             غم دارم و غمگسار من نیست