پیش از تو آب ، معنی دریا شدن نداشت

               شب مانده بود و جرات فردا شدن نداشت

بسیار بود رود در آن برزخ کبود

                اما دریغ ، زهره ی دریا شدن نداشت

در آن کویر سوخته ، آن خاک بی بهار

                حتّی علف اجازه ی زیبا شدن نداشت

گم بود در عمیق زمین ، شانه ی بهار

                بی تو ولی زمینه ی پیدا شدن نداشت

دل ها ، اگرچه صاف ولی از هراس سنگ

                آیینه بود و میل تماشا شدن نداشت

چون عقده ای به بغض فرو بود حرف عشق

                 این عقده تا همیشه سر وا شدن نداشت